Το ντέρμπι με τον ΠΟΑ γέμισε το γήπεδο και έδειξε ότι η ιστορία του Εργοτέλη εξακολουθεί να κινητοποιεί κόσμο πέρα από τους δικούς του φιλάθλους.
Υπάρχουν παιχνίδια που τραβούν τον κόσμο πριν ακόμη ακουστεί το πρώτο σφύριγμα. Το χθεσινό ΠΟΑ–Εργοτέλης ήταν ένα από αυτά.
Στο Ατσαλένιο δεν έπεφτε καρφίτσα. Φίλοι των δύο ομάδων, αλλά και άνθρωποι που απλώς αγαπούν το ηρακλειώτικο ποδόσφαιρο, ήθελαν να βρεθούν εκεί.
Το ιδιαίτερο στοιχείο αυτού του ντέρμπι ήταν ο Εργοτέλης. Μόνο το όνομά του αποτελεί σημείο αναφοράς για το ποδόσφαιρο του Ηρακλείου.
Κουβαλά μια ιστορία που κάνει ακόμη και τον ουδέτερο φίλαθλο να σταθεί σε ένα παιχνίδι του, να θυμηθεί και να θελήσει να το παρακολουθήσει από κοντά.
Ίσως μια άλλη ηρακλειώτικη αναμέτρηση της πρεμιέρας να είχε εξίσου μεγάλο αγωνιστικό ενδιαφέρον. Δύσκολα, όμως, θα δημιουργούσε την ίδια προσμονή έξω από τον κύκλο των δύο ομάδων.
Η συνάντηση του ΠΟΑ με τον Εργοτέλη είχε κάτι παραπάνω από την αξία των βαθμών: το άρωμα των παλιών ντέρμπι και την αίσθηση ότι στο Ατσαλένιο θα ζούσες μια ξεχωριστή ποδοσφαιρική ημέρα.
Αυτό εξηγεί την εικόνα στις εξέδρες. Ο κόσμος δεν πήγε μόνο για να δει ποιος θα κερδίσει.
Πήγε για όλη τη διαδικασία του ντέρμπι: τις κουβέντες πριν από τη σέντρα, τη συνάντηση γνωστών στο γήπεδο, την ένταση της αναμέτρησης και τις μνήμες που ξυπνούν δύο ονόματα με τη δική τους θέση στο ηρακλειώτικο ποδόσφαιρο.
Χθες το Ατσαλένιο γέμισε γιατί το ΠΟΑ–Εργοτέλης ήταν ένα παιχνίδι που ο κόσμος ήθελε να ζήσει.
Και η παρουσία του Εργοτέλη, με όσα συμβολίζει το όνομά του, ήταν καθοριστικό κομμάτι αυτής της προσμονής.
