Ο παλαίμαχος άσος και νυν προπονητής της Χάιντουκ Σπλιτ αποκάλυψε σε συνέντευξη του στο επίσημο κανάλι της ιταλικής ομοσπονδίας άγνωστες λεπτομέρειες για τη ζωή του
Κατά τη διάρκεια της ποδοσφαιρικής του καριέρας, σχεδόν κανείς δεν τον θυμάται για τις τεχνικές αρετές του (που δεν είχε), αλλά για το απίστευτο πάθος που έβγαζε στον αγωνιστικό χώρο (και τους καβγάδες με τους αντιπάλους του).
Ο Τζενάρο (Ρίνο) Γκατούζο στα 47 του χρόνια κι έχοντας κρεμάσει τα παπούτσια του το 2013, συνεχίζει στο ποδόσφαιρο ως προπονητής, έχοντας μάλιστα κι ένα σύντομο πέρασμα από την Ελλάδα και τον πάγκο του ΟΦΗ (όπου έχει μείνει στην ιστορία η μυθική του ατάκα «everyday m@l@ki@»).
Ως προπονητής δεν έχει καταφέρει να έχει τις επιτυχίες που είχε ως παίκτης (με τη Μίλαν και με την Εθνική Ιταλίας με την οποία κατέκτησε το Μουντιάλ το 2006), αλλά παραμένει ένα μεγάλο μέγεθος για το ιταλικό ποδόσφαιρο.
Κι ο 47χρονος τεχνικός μίλησε στο επίσημο κανάλι της ιταλικής Ομοσπονδίας, προχωρώντας σε μια συγκλονιστική αποκάλυψη για την προσωπική του ζωή, ενώ έδωσε και άγνωστες λεπτομέρειες από την πορεία της Σκουάντρα Ατζούρα στην πορεία της για την κατάκτηση του παγκοσμίου κυπέλλου.
«Πριν από 15 χρόνια ανακάλυψα ότι έχω ένα αυτοάνοσο νόσημα, το οποίο δεν είναι καθόλου απλό, καθώς πρόκειται για βαριά μυασθένεια», είπε ο Γκατούζο ο οποίος στα τρία τελευταία χρόνια της καριέρας του ως ποδοσφαιριστής έπαιζε γνωρίζοντας το πρόβλημα του.
Το συγκεκριμένο αυτοάνοσο του νευρικού ιστού, προκαλεί κούραση και αδυναμία στους σκελετικούς μύες. Πιο συχνά επηρεάζει το πρόσωπο, τα μάτια, τον λαιμό, τα χέρια και τα πόδια, ενώ ο ασθενής το αντιμετωπίζει με τη χρήση κορτιζόνης.
«Χιλιάδες άνθρωποι μου γράφουν ζητώντας μου συμβουλές, ρωτώντας πώς μπορώ να έχω τόση ενέργεια με αυτή την ασθένεια. Παλεύω με η βοήθεια της κορτιζόνης. Για κάποια χρόνια, εγκατέλειψα πράγματα που αγαπούσα, όπως ένα ποτήρι κρασί. Όταν έχεις διπλωπία, όταν βλέπεις διπλά, δεν είναι εύκολο, αλλά πάντα πίστευα ότι ήμουν πιο δυνατός από την ασθένεια και έτσι συνεχίζω», είπε με τη γνωστή αποφασιστικότητα που τον διακρίνει.
Ο πρώην προπονητής της Μίλαν, της Νάπολι, της Βαλένθια και της Μαρσέιγ είναι ένας θρύλος στην Ιταλία όπως προαναφέραμε, έχοντας ως κορυφαία στιγμή την κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006, με τον ίδιο να θυμάται ένα περιστατικό την παραμονή του τελικού με τη Γαλλία.
«Τι σημαίνει να είσαι παγκόσμιος πρωταθλητής; Δεν ξέρω, ξέρω μόνο ότι για μένα ήταν ένα όνειρο. Ποτέ δεν σκέφτηκα ότι ήθελα να κερδίσω ένα Παγκόσμιο Κύπελλο, γιατί πάντα ήταν κάτι μεγαλύτερο από εμένα. Πήγαμε να επιθεωρήσουμε το γήπεδο, είδαμε τη Γαλλία να προπονείται με κοντά μανίκια κάτω από τη βροχή: σωματικά ήταν πολύ καλύτεροι από εμάς. Αλλά ο Μπουφόν άρχισε να φωνάζει: ‘Παιδιά, δεν τους φοβόμαστε: μπορεί να είναι τόσο μεγάλοι όσο θέλουν, αλλά αύριο θα τους φάμε’. Μετά, για 20 ώρες, σκεφτόμουν πόσο μεγάλοι ήταν και πόσο δυνατός ήταν ο Ζιντάν…».
Ο Γκατούζο αναφέρθηκε επίσης στην αρχή της καριέρας του ως παιδί στο ποδόσφαιρο: «Μόλις έφυγα από το σπίτι, είπα αμέσως ότι δεν θα γύριζα πίσω: είπα στη μαμά και στον μπαμπά ότι αν δεν τα πήγαινα καλά με το ποδόσφαιρο, θα πήγαινα να δουλέψω στη Γερμανία. Ένιωσα πόνο, ναι, αλλά κάθε φορά που έκλεινα τα μάτια όταν φορούσα την φανέλα της εθνικής και άκουγα τον εθνικό ύμνο, θυμόμουν όλη μου την παιδική ηλικία».
Πηγή: protothema.gr
