Για όσους τον έβλεπαν να αγωνίζεται με τη φανέλα του Ερμή Ζωνιανών, ο Στέλιος Γεμιστός ήταν απλώς ένας ποδοσφαιριστής που δεν έκανε ποτέ πίσω – Στην πραγματικότητα, όμως, κάθε του εμφάνιση έκρυβε μια μάχη που κανείς δεν μπορούσε να διακρίνει από την εξέδρα
Ο αρχηγός του Ερμή Ζωνιανών, για μεγάλο χρονικό διάστημα, συνέχιζε να φορά τη φανέλα της ομάδας του και να καταθέτει ψυχή σε κάθε αγώνα, την ώρα που κουβαλούσε ένα δυσβάσταχτο ψυχικό βάρος.
Όσοι τον έβλεπαν μέσα στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου αντίκριζαν έναν ποδοσφαιριστή που δεν έκανε πίσω σε καμία μονομαχία, έναν πραγματικό μαχητή, που αγωνιζόταν με πάθος και αυταπάρνηση μέχρι το τελευταίο λεπτό.
Ελάχιστοι, όμως, γνώριζαν τον προσωπικό του Γολγοθά.
Το βαρύ φορτίο που κουβαλούσε και την αγωνία που βίωνε καθημερινά για την ασφάλεια της οικογένειάς του δεν αποτυπωνόταν ποτέ στο πρόσωπό του ούτε στην παρουσία του στο γήπεδο. Αντίθετα, επέλεγε να στέκεται όρθιος, να δίνει το παράδειγμα και να τιμά τη φανέλα του Ερμή Ζωνιανών με αξιοπρέπεια.
Τον περασμένο Μάιο, η ζωή του άλλαξε για πάντα, όταν ο 20χρονος αδερφός του, Νικήτας Γεμιστός, έπεσε θύμα δολοφονίας στην Αμμουδάρα, βυθίζοντας την οικογένειά του στο πένθος.
Σήμερα, κοιτάζοντας πίσω, γίνεται ακόμη πιο ξεκάθαρο πως ο Στέλιος Γεμιστός δεν ήταν μόνο ένας ποδοσφαιριστής που ξεχώριζε για την αγωνιστικότητά του.
Ήταν ένας άνθρωπος που έδινε καθημερινά έναν αθέατο αγώνα, χωρίς να ζητά κατανόηση ή λύπηση.
Στάθηκε βράχος αλύγιστος, όπως είναι και μέσα στο γήπεδο, δίπλα στην οικογένεια του, γονείς και τις αδελφές του.
Και αυτό είναι, ίσως, το μεγαλύτερο δείγμα δύναμης
