Mία από τις πιο ξεχωριστές περιπτώσεις που συναντήσαμε ανά τα χρόνια στο τοπικό και όχι μόνο ποδόσφαιρο, είναι αυτή του Γιώργου Σταυρουλάκη, o οποίος από τα γάντια βρέθηκε με μία σφυρίχτρα στα χέρια, διέπρεψε με αυτή, φτάνοντας να “σφυρίζει” παιχνίδια σε επαγγελματικό επίπεδο με μία μακρά πορεία 14 χρόνων στα πόδια του, ενώ δεν δίστασε να καθίσει και πάλι κάτω από τα δοκάρια, για να υπερασπιστεί εκ νέου την εστία της αγαπημένης του ομάδας, της Φαιστού, με την φανέλα της οποίας ολοκλήρωσε την καριέρα του σε ηλικία 38 ετών. Ένα αν μη τι άλλο παραμυθένιο ταξίδι, για έναν άνθρωπο που αφοσιώθηκε σε αυτό που αγαπάει περισσότερο, το ποδόσφαιρο.
ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ
Ο Γιώργος Σταυρουλάκης ξεκίνησε να παίζει μπάλα στις Ακαδημίες της Α.Ε. Φαιστός, ομάδα του χωριού του τους Βώρους, το 1994 και σε ηλικία 14 ετών αγωνίστηκε με την ανδρική ομάδα στο πρωτάθλημα του Ά τοπικού την ποδοσφαιρική περίοδο 1999 – 2000, υπερασπιζόμενος την εστία της.
Τη περίοδο 2001 – 2002 αγωνίστηκε για μια χρονιά στον ΑΟΤ επιστρέφοντας την επόμενη στην Φαιστό για μερικά χρόνια στην Α2 ΕΠΣΗ, πριν μεταφερθεί στο Ρέθυμνο για τις σπουδές του και τον Άρη Περιβολίων, όπου το 2005 έγινε διαιτητής του Σ.Δ.Π. Ρεθύμνου με παρουσία στα τοπικά πρωταθλήματα.
Από το 2007 έπαιζε σαν Διαιτητής στην Δ’ Εθνική κατηγορία, ενώ το 2013 στην επαγγελματική Γ’ Εθνική και το 2016 στη Β’ Εθνική (Football League).
To 2019 μετά από ένα τραυματισμό στο γόνατο όπου χρειάστηκε επέμβαση και πολύμηνη αποκατάσταση, ο Γιώργος Σταυρουλάκης αναγκάστηκε να αφήσει την σφυρίχτρα του, χωρίς ωστόσο αυτό να σημαίνει ότι αποχαιρέτησε το… χορτάρι.
Τουναντίον μάλιστα, αφού με την επιστροφή του στον τόπο καταγωγής του, έβαλε τα γάντια του τερματοφύλακα και ξεκίνησε με την Α.Ε Φαιστός το νέο του ταξίδι στο ποδόσφαιρο.
Μετά το τέλος της φετινής αγωνιστικής περιόδου, αισθανόμενος πως έχει επέλθει το πλήρωμα του χρόνου, αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση, βάζοντας τέλος σε μία καριέρα την οποία πολλοί θα ζήλευαν και που δύσκολα κάποιος θα πραγματοποιήσει ανάλογη στο μέλλον.
Ό ίδιος μιλά στο Primesport.gr και απαντά στο ερώτημα για το ποιες είναι διαφορές του να είσαι ποδοσφαιριστής και διαιτητής, το κέρδος που αποκόμισε στα 25 χρόνια που βρίσκεται στα γήπεδα αλλά και το κομμάτι της οικογένειας του πλέον, που ακούει στο όνομα Α.Ε Φαιστός.
Ποια ήταν η εμπειρία σου όσον αφορά στη διαιτησία;
«Από τη Διαιτησία πολλές δυνατές εμπειρίες και λίγες, αλλά καλές, φιλίες! Πολλές όμορφες στιγμές ζώντας το όνειρο να είμαι κομμάτι αυτού του αθλήματος που τόσο αγαπώ!»
Ποιες αλλαγές συνάντησες στη μετάβαση σου από το ποδόσφαιρο στη διαιτησία;
«Πολύ διαφορετικό το να είσαι ποδοσφαιριστής από ότι Διαιτητής, βλέπεις τα πράγματα με άλλο μάτι, όχι όμως αν θες να είσαι αντικειμενικός! Η φιλοσοφία του ποδοσφαιρικού τμήματος στη Φαιστό είναι τέτοια που με έκανε να αισθανθώ οικεία, παρόλη τη μεγάλη και ξαφνική αυτή αλλαγή! Το παράξενο συναίσθημα δημιουργούνταν όταν συναντούσα στους αγωνιστικούς χώρους, σαν ποδοσφαιριστής πλέον, διαιτητές με τους οποίους είχα συνεργαστεί στο παρελθόν και με τους οποίους είχαμε αναπτύξει δυνατή φιλία ή ποδοσφαιριστές που κατά το παρελθόν είχα διαιτητεύσει και όλοι ρωτούσαν, τι έκανες; γιατί; κλπ..»
Τι έχεις κερδίσει όλα αυτά τα χρόνια με την ενασχόληση τόσο ως ποδοσφαιριστής όσο κι ως διαιτητής;
«Το κέρδος είναι αρχικά οι εμπειρίες, οι οποίες είτε σαν διαιτητής είτε σαν ποδοσφαιριστής σου σμιλεύουν το χαρακτήρα και την προσωπικότητα και με την ανάλογη διαχείριση μπορούν να σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο. Επίσης, οι φιλίες και οι γνωριμίες με τους ανθρώπους του «κόσμου» του ποδοσφαίρου.»
Υπήρξαν άσχημες στιγμές σε αυτή τη μακρά πορεία;
«Άσχημες στιγμές υπήρξαν πολλές, οι ευχάριστες όμως πολύ περισσότερες και αυτές είναι που μένουν χαραγμένες στο μυαλό μου!»
Τι είναι για εσένα η ομάδα της Φαιστού;
«Α. Ε. Φαιστός, κομμάτι της οικογένειάς μου!»
