Του Νίκου Πολυχρονάκη
Σε ένα γήπεδο–χωράφι, δείγμα προχειρότητας, έγινε ένα παιχνίδι όπου την εμφάνισή της έκανε μόνο μία ομάδα – και αυτή δεν ήταν ο ΟΦΗ!
Δυστυχώς για την ομάδα της Κρήτης, που θέλει να λέει ότι είναι το καμάρι του νησιού και φέτος κλείνει 100 χρόνια ζωής, η χθεσινή βραδιά αποτελεί μαύρη κηλίδα στην εκατονταετή ιστορία της.
Με έναν προπονητή που φαίνεται επαναπαυμένος, αφού κανείς δεν του ασκεί τη δέουσα πίεση, και με ένα συνονθύλευμα παικτών που δεν ξέρουν πού πατούν και πού βρίσκονται, δικαίως ο κόσμος ξέσπασε σε έντονες αποδοκιμασίες μετά τη λήξη του ματς από τον επίσης ανεκδιήγητο ρέφερι κ. Παπαδόπουλο.
Μετά τη «σφαλιάρα» από τον Λεβαδειακό την περασμένη εβδομάδα, όπου ο ΟΦΗ τελείωσε το παιχνίδι με 9 παίκτες, ήρθε το σημερινό ματς όπου η ομάδα έπαιξε με 10 παίκτες μετά την αποβολή του Σενγκέλια στο 43ο λεπτό.
Ο οργανισμός που λέγεται ΟΦΗ δείχνει να μπάζει νερά από παντού. Απειθαρχία των παικτών στο φουλ, αφού παρά τα συνεχή παραπτώματα κανένας δεν τιμωρείται, καθώς ο εσωτερικός κανονισμός δεν εφαρμόζεται ποτέ.
Σε σοβαρές ομάδες, ο πειθαρχικός έλεγχος εφαρμόζεται κατά γράμμα. Δεν «χαϊδεύονται» αυτιά. Όλοι είναι στρατιώτες και σωστοί επαγγελματίες απέναντι στη διοίκηση που τους πληρώνει και –κυρίως– απέναντι στον κόσμο τους.
Στον ΟΦΗ έχουμε φτάσει να αναρωτιόμαστε με πόσους παίκτες θα τελειώσει η ομάδα κάθε ματς! Και δεν ιδρώνει το αυτί κανενός…
Έλα εδώ, κύριε Νους (τυχαίο το παράδειγμα). Αποβλήθηκες;
Ένας μήνας πάγκο και πρόστιμο 20.000 ευρώ!
Το ξαναέκανες; 30.000 ευρώ και ούτω καθεξής.
Η ομάδα δείχνει να πορεύεται χωρίς πυξίδα και, όπως φαίνεται, χωρίς καπετάνιο – βλέπε προπονητή.
Η διοίκηση ποιεί την νήσσαν, κοινώς «κάνει την πάπια», σε όλα τα επίπεδα και τμήματα.
Ο προπονητής δείχνει να έχει χάσει τα αποδυτήρια και παρ’ όλα αυτά ζει, δυστυχώς, στον δικό του ιδεατό κόσμο, αφήνοντας αυτόν τον ΜΕΓΑ ΛΑΟ του ΟΦΗ να σιγοβράζει στο ζουμί του…
Μετά την αποψινή έντονη γιούχα, μία θεωρώ πως είναι η λύση: να «κουνήσει μαντήλι» ο Σέρβος προπονητής. Τώρα που είναι ακόμη νωρίς και προλαβαίνουμε να σώσουμε την πατρίδα. Δεν σηκώνει άλλη καθυστέρηση.
Η ομάδα χρειάζεται ένα ισχυρό σοκ για να συνέλθει γρήγορα. Και αυτός που θα έρθει πρέπει να βάλει καλά στο μυαλό του τρία πράγματα:
Να καταλάβει πού έχει έρθει και να σεβαστεί την ομάδα, τον κόσμο της και την ιστορία της.
Να ανακτήσει τον έλεγχο των αποδυτηρίων, αποπνέοντας σεβασμό στους παίκτες, αλλά και επιβάλλοντας –σε συμφωνία με τη διοίκηση– πειθαρχικούς κανόνες που θα εφαρμόζονται πιστά και χωρίς παρεκκλίσεις.
Να μην συνδυάσει το όνομά του με μια κακή χρονιά, ειδικά φέτος που ο Όμιλος κλείνει 100 χρόνια ζωής.
