Υπάρχουν άρθρα που τα γράφεις εύκολα.
Και υπάρχουν κι εκείνα που τα κουβαλάς μέσα σου καιρό.
Αυτό είναι ένα από αυτά.
Ένα κείμενο που δεν γεννήθηκε από ένα αποτέλεσμα, αλλά από μια ανάγκη: να ειπωθεί καθαρά κάτι που φαίνεται πια σε όλους.
Ο κόσμος του ΟΦΗ δεν είναι απλώς φίλαθλοι.
Είναι ταυτότητα.
Είναι νοοτροπία.
Είναι τρόπος να αγαπάς το ποδόσφαιρο χωρίς προϋποθέσεις.
Με πάθος, με αξιοπρέπεια, με πολιτισμό.
Τα τελευταία χρόνια –και ειδικά την περσινή σεζόν– αυτή η διαφορά έγινε πιο εμφανής από ποτέ.
Όχι μόνο στο Ηράκλειο, αλλά σε ολόκληρη την Ελλάδα.
Στον ημιτελικό Κυπέλλου με τον Αστέρας Τρίπολης, οι φίλοι του Όφη έδωσαν ένα μάθημα ποδοσφαιρικού πολιτισμού που σχολιάστηκε παντού.
Όχι με υπερβολές, αλλά με ουσία.
Με σεβασμό στο παιχνίδι, στον αντίπαλο και στο ίδιο το άθλημα.
Η ίδια εικόνα επαναλήφθηκε και στη μεγαλύτερη ποδοσφαιρική σκηνή της χώρας.
Στο ΟΑΚΑ. Εκεί όπου 18.000 άνθρωποι άφησαν τις δουλειές τους, ταξίδεψαν ολόκληρες μέρες, με μεγάλο προσωπικό και οικονομικό κόστος, για να σταθούν δίπλα στην ομάδα τους απέναντι στον Ολυμπιακό.
Το στάδιο δεν έμοιαζε απλώς γεμάτο.
Θύμιζε ένα μεγάλο κρητικό γλέντι.
Φωνές, τραγούδια, παλμός.
Μια παρουσία που δεν ζητούσε τίποτα, παρά μόνο να είναι εκεί.
Μέχρι το τελευταίο λεπτό.
Και έπειτα, η Λιβαδειά.
Μια εικόνα που δύσκολα περιγράφεται χωρίς να ανατριχιάσεις.
Τριακόσιοι φίλοι μέσα στο γήπεδο
. Και οι υπόλοιποι… στους λόφους.
Με φακούς, με μάτια καρφωμένα στο χορτάρι, να παρακολουθούν και να στηρίζουν την ομάδα του Χρήστου Κόντη από μακριά.
Ένα σκηνικό πρωτόγνωρο για τα ελληνικά –και όχι μόνο– ποδοσφαιρικά δεδομένα.
Μια απόδειξη ότι η αγάπη δεν περιορίζεται από κάγκελα ή εισιτήρια. Αυτός είναι ο κόσμος του ΟΦΗ.
Δεν μετριέται μόνο με νίκες και βαθμολογίες.
Δεν εξαρτάται από το αν μια χρονιά είναι «ψηλά» ή όχι.
Είναι μεγάλος γιατί παράγει πολιτισμό
. Γιατί έχει δυναμική.
Γιατί, χρόνο με τον χρόνο, γεννά νέους φιλάθλους που μαθαίνουν τι σημαίνει να αγαπάς μια ομάδα χωρίς ανταλλάγματα.
Ο ΌΦΗ μπορεί να είναι επαρχιακή ομάδα, αλλά είναι τεράστιος σύλλογος.
Και αυτό δεν το λένε μόνο τα αποτελέσματα.
Το λέει ο κόσμος του.
Που στέκεται εκεί.
Πάντα. Στα εύκολα και στα δύσκολα.
Στα γήπεδα, στους δρόμους, στους λόφους.
Και όσο υπάρχουν τέτοιοι φίλαθλοι, το ποδόσφαιρο και ο ΟΦΗ δεν έχει τίποτα να φοβηθεί.
