Μέσα σε λίγους μήνες, ο ΟΦΗ έχει χαρίσει στον κόσμο του τόσες μεγάλες στιγμές, που μοιάζει δύσκολο να τις χωρέσεις σε ένα κείμενο. Κύπελλο Ελλάδας, Super Cup, επιστροφή στην Ευρώπη, διπλό στο Καραϊσκάκη και τώρα νίκη απέναντι στη Χόφενχαϊμ στην πρεμιέρα του Europa League.
ΟΦΗ, τι κάνεις; Η ερώτηση βγαίνει αυθόρμητα. Από τη χαρά, την έκπληξη και εκείνη τη γλυκιά αμηχανία του φιλάθλου που προσπαθεί να συνειδητοποιήσει πόσα έχει ζήσει σε τόσο μικρό διάστημα. Πριν προλάβει να βάλει στη θέση της μια μεγάλη ανάμνηση, έρχεται η επόμενη.
Πρώτα η νίκη απέναντι στον ΠΑΟΚ στον τελικό του Κυπέλλου. Ύστερα το Super Cup απέναντι στην ΑΕΚ, η πρόκριση στη League Phase του Europa League και το μεγάλο διπλό στο Καραϊσκάκη. Και τώρα, το 2-0 επί της Χόφενχαϊμ, μιας ομάδας της Bundesliga, σε μια ευρωπαϊκή πρεμιέρα που ο κόσμος του ΟΦΗ θα θυμάται για χρόνια.
Κάθε μία από αυτές τις επιτυχίες θα αρκούσε για να δώσει ξεχωριστό χρώμα σε μια ολόκληρη σεζόν. Όλες μαζί δημιουργούν την αίσθηση ότι ο σύλλογος διανύει μια περίοδο που θα αποκτήσει τη δική της θέση στην ιστορία του.
Ο ΟΦΗ χτίζει αναμνήσεις. Από εκείνες που θα διηγούνται οι σημερινοί φίλαθλοι στα παιδιά τους και θα ξαναφέρνουν στην κουβέντα κάθε φορά που θα συναντιούνται με την παρέα του γηπέδου.
«Θυμάσαι τότε που πήραμε το Κύπελλο; Τότε που κερδίσαμε την ΑΕΚ; Τότε που επιστρέψαμε στην Ευρώπη και νικήσαμε τη Χόφενχαϊμ;» Κουβέντες που σήμερα αφορούν την επικαιρότητα και αύριο θα αποτελούν κομμάτι της κοινής μνήμης των Ομιλιτών.
Εκεί βρίσκεται μεγάλο μέρος της ομορφιάς του ποδοσφαίρου. Στην αγκαλιά με τον διπλανό σου, που μπορεί να μην τον γνωρίζεις καν. Στη φωνή που κλείνει από τα συνθήματα. Στην επιστροφή στο σπίτι, όταν ξαναφέρνεις στο μυαλό σου τις φάσεις και δυσκολεύεσαι να κοιμηθείς. Στο χαμόγελο της επόμενης ημέρας, όταν συναντάς κάποιον άλλο Ομιλίτη και καταλαβαίνεστε πριν ακόμη μιλήσετε.
Ο κόσμος του ΟΦΗ γνωρίζει καλά την αξία αυτών των στιγμών, γιατί έχει ζήσει και την άλλη πλευρά. Την αγωνία, την απογοήτευση, τις εποχές που η απόσταση από τέτοιες βραδιές έμοιαζε τεράστια. Γι’ αυτό και η σημερινή χαρά κουβαλά μέσα της όλη εκείνη τη διαδρομή.
Από τα χρόνια του Ευγένιου Γκέραρντ μέχρι σήμερα, οι μεγάλες ομάδες του ΟΦΗ έδωσαν σε διαφορετικές γενιές τους δικούς τους λόγους να αγαπήσουν την ασπρόμαυρη φανέλα. Η σημερινή ομάδα προσθέτει τις δικές της εικόνες σε αυτή την κληρονομιά. Και αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για τα παιδιά που βρίσκονται τώρα στην εξέδρα: αποκτούν τις δικές τους μεγάλες αναμνήσεις, τους δικούς τους πρωταγωνιστές, τις δικές τους ιστορίες.
Σε αυτή την πορεία, ο Χρήστος Κόντης έχει βάλει τη σφραγίδα του. Ο ΟΦΗ παρουσιάζεται με χαρακτήρα, πίστη και διάθεση να διεκδικήσει. Οι ποδοσφαιριστές του δείχνουν ότι πιστεύουν στη δουλειά τους και μπαίνουν στο γήπεδο με την αυτοπεποίθηση μιας ομάδας που γνωρίζει τις δυνατότητές της.
Οι επιτυχίες φέρνουν μεγαλύτερες προσδοκίες και η συνέχεια θα έχει τις δυσκολίες της. Θα υπάρξουν απαιτητικά παιχνίδια, κούραση και αποτελέσματα που θα δοκιμάσουν αυτή την πίστη. Η σχέση, όμως, που δυναμώνει ανάμεσα στην ομάδα και στον κόσμο της μπορεί να αποτελέσει πολύτιμο στήριγμα και τότε.
Για την ώρα, ο Ομιλίτης δικαιούται να απολαύσει όσα ζει. Να κοιτάξει το γεμάτο γήπεδο, να ξαναδεί τα γκολ, να κρατήσει το εισιτήριο και τις φωτογραφίες της βραδιάς. Να αισθανθεί περήφανος για την ομάδα του και για το ότι ήταν εκεί.
Κύπελλο, Super Cup, Ευρώπη, Καραϊσκάκη, Χόφενχαϊμ. Πόσες φορές χρειάζεται να τα επαναλάβεις για να συνειδητοποιήσεις ότι συνέβησαν όλα μέσα σε λίγους μήνες;
ΟΦΗ, δεν ξέρουμε πού θα μας πας. Ξέρουμε, όμως, ότι θέλουμε να είμαστε εκεί. Στις νίκες που θα έρθουν, στις δυσκολίες που θα χρειαστεί να ξεπεράσεις και στις νέες σελίδες που έχεις μπροστά σου.
ΟΦΗ, τι κάνεις; Όχι, αλήθεια… ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ;
