Τρία χρόνια συμπληρώθηκαν από μια από τις πιο μαύρες μέρες στην ιστορία του παγκοσμίου ποδοσφαίρου. Τη φρικτή βραδιά της 25ης Νοεμβρίου του 2020. Όταν δάκρυσε μέχρι και ο Θεός. Για την ακρίβεια όταν… έφυγε ο «Θεός». Όταν όλα τα δημοσιογραφικά γραφεία πήραν φωτιά και το μόνο που ακουγόταν ήταν «έφυγε ο Ντιέγκο».
Μια είδηση που μετέδωσαν πρώτες Clarin και Οle και δυστυχώς δεν ήταν ψέμα. Ο Μαραντόνα δεν ήταν πια ανάμεσα στον λαό του, τον κόσμο που τον αγαπούσε, τον δόξασε και παρέβλεπε όλα τα λάθη που είχε κάνει στη ζωή του γιατί απλά ήταν ο… δικός τους Ντιεγκίτο. Ο ποδοσφαιριστής που το 1986 πήγε στο Μεξικό ως άνθρωπος και επέστρεψε στην πατρίδα του ως Θεός.
H λέξη σοκ μοιάζει φτωχή. Ο θάνατος του 60χρόνου Pibe d’ Oro βύθισε στο πένθος εκατομμύρια ανθρώπους ανά τον πλανήτη, όμως η πληγή που προκάλεσε στους Αργεντινούς δεν μπορεί να κλείσει. Ακόμα και όταν ο Λιονέλ Μέσι σήκωσε το Παγκόσμιο Κύπελλο στο Κατάρ η σκέψη όλων ήταν στον Ντιέγκο και το πλατύ χαμόγελο που θα είχε, όπου και αν βρίσκεται.
Στη Stoiximan Superleague αγωνίζονται 26 ποδοσφαιριστές από τη χώρα του τανγκό σε 11 από τις 14 ομάδες του πρωταθλήματος. Όλοι αυτοί έχουν ένα κοινό. Τη λατρεία για τον Ντιέγκο. Τον άνθρωπο που μεγάλωσαν ακούγοντας τις ιστορίες του και σαγηνεύτηκαν από το μύθο του.
Ανάμεσα τους και ο Νέιρα
Τι δήλωσε ο Νέιρα για τον μεγάλο Ντιέγκο Μαραντόνα
Ένα ποδοσφαιρικό τέκνο της σχολής της Χιμνάσια που το 2018 μετακόμισε στο Ηράκλειο και πλέον είναι… Κρητικός. Πήγε στον ΟΦΗ τη χρονιά της μεγάλης επιστροφής στην πρώτη κατηγορία και παραμένει το «10» των Ομιλιτών του μέχρι και σήμερα.
«Ο Ντιέγκο για μας ήταν ένας από τους μεγαλύτερους όλων των εποχών. Ένα παράδειγμα για αυτά που έκανε ως παίκτης εντός αγωνιστικού χώρου. Ενέπνευσε πολύ τους Αργεντινούς να θέλουν να παίζουν ποδόσφαιρο και να προσπαθούν να αντιγράφουν αυτά που έκανε μέσα στο γήπεδο.
Όταν ξεκίνησα να παίζω ποδόσφαιρο ο Μαραντόνα ήταν ήδη θρύλος εκεί. Μιλούσα με τον μπαμπά μου για τον Ντιέγκο και αυτά που έκανε και ήθελα να κάνω ό,τι έκανε αυτός μέσα στο γήπεδο.
Έχω δύο αναμνήσεις. Μία από τη δεκαετία του 90′ όταν ρωτούσα τον μπαμπά μου για τον Ντιέγκο όταν εκείνος τελείωνε την καριέρα του και μου έλεγε πόσο καλός παίκτης ήταν ο Μαραντόνα. Έκανε περήφανους όλους τους Αργεντινούς στα Μουντιάλ που αγωνίστηκε. Και η άλλη ήταν όταν είχα την τύχη να τον γνωρίσω σε ένα παιχνίδι της ομάδας μου της Χιμνάσια Λα Πλάτα. Είχε πάει να χαιρετίσει έναν φίλο μου και ήταν μια ωραία εμπειρία που κατάφερα να τον δω, να τον αγκαλιάσω και να μιλήσω για λίγο μαζί του».
πηγή gazzeta.gr
