Η «μάχη» των σκόρερ στην Α1 ΕΠΣΗ συνδέεται άμεσα με τη βαθμολογική εικόνα των ομάδων, καθώς η επιθετική συνέπεια αποτυπώνεται όχι μόνο στους αριθμούς, αλλά και στη θέση τους στον πίνακα. Αναλύοντας την πρώτη δεκάδα των σκόρερ και τις ομάδες που εκπροσωπούν, προκύπτουν ξεκάθαρα συμπεράσματα για τον τρόπο που κάθε σύνολο «χτίζει» το σκοράρισμά του.
Στην κορυφή της βαθμολογίας βρίσκεται ο ΓΣ Εργοτέλης, ο οποίος εκπροσωπείται στη δεκάδα από δύο ποδοσφαιριστές, τον Ντανιέλ Ντίσα με 14 γκολ και τον Άγγελο Καστελλιανάκη με 13. Το γεγονός αυτό δείχνει ισορροπία και συνεργασία στο επιθετικό παιχνίδι, με την ομάδα να μη στηρίζεται αποκλειστικά σε έναν παίκτη, αλλά να μοιράζει το σκοράρισμα.
Ακολουθεί το Α.Ο. Τυμπακίου, που έχει έναν αλλά ιδιαίτερα παραγωγικό εκπρόσωπο, τον Χαράλαμπο Πύλιο με 18 τέρματα. Ο Πύλιος αποτελεί το βασικό επιθετικό σημείο αναφοράς της ομάδας, σηκώνοντας μεγάλο μέρος του επιθετικού βάρους και συμβάλλοντας καθοριστικά στην πορεία της στο πρωτάθλημα.
Τρίτη στη σειρά, βάσει βαθμολογίας, έρχεται η Χερσόνησος, η οποία παρουσιάζει τον μεγαλύτερο πλουραλισμό στη δεκάδα των σκόρερ. Διαθέτει τρεις ποδοσφαιριστές, τον Στυλιανό Αγριμάκη με 19 γκολ, τον Νικόλαο Μεταξάκη με 15 και τον Kristjan Frroku με 10. Η εικόνα αυτή αποτυπώνει ένα σύνολο με πολλές επιθετικές λύσεις και ποικιλία στο σκοράρισμα, στοιχείο που εξηγεί και τη σταθερή βαθμολογική της παρουσία.
Στην Τέταρτη θέση βρίσκονται ο Κουράκης του ΠΑΟΚρουσώνα που οδηγεί την κούρσα των σκόρερ με 25 καθώς και ο Γαρεφαλάκης με οκτώ
Στην Πέμπτη θέση της βαθμολογικής κατάταξης βρίσκεται η ΑΕ Κατσαμπά, η οποία εκπροσωπείται από τον Renaldo Frroku με 13 τέρματα. Ο ποδοσφαιριστής της ΑΕΚ αποτελεί σταθερή επιθετική μονάδα, με καθοριστική συνεισφορά σε κρίσιμα παιχνίδια και σημαντικό ρόλο στην πορεία της ομάδας.
Τέλος, την πεντάδα των ομάδων που έχουν παρουσία στην πρώτη δεκάδα των σκόρερ συμπληρώνει ο Ρωμανός, με τον Έτμοντ Γκούρο να έχει σημειώσει 9 γκολ. Παρά το γεγονός ότι η ομάδα εκπροσωπείται από έναν μόνο παίκτη, η παρουσία του στη λίστα επιβεβαιώνει πως μπορεί να υπάρχει παίκτης-αναφοράς ακόμα και χωρίς πληθώρα επιθετικών λύσεων.
