Η απόφαση της ΕΠΟ για τον ορισμό Ελλήνων διαιτητών και Έλληνα VAR στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας ανάμεσα σε ΟΦΗ και ΠΑΟΚ δεν προκαλεί απλώς ερωτήματα. Προκαλεί δικαιολογημένη αγανάκτηση.
Σε ένα παιχνίδι τέτοιου βεληνεκούς, σε μια διοργάνωση όπου υπήρχαν εδώ και καιρό συγκεκριμένες δεσμεύσεις και ξεκάθαρη λογική, η επιλογή αυτή μοιάζει να πηγαίνει συνειδητά απέναντι στο αυτονόητο.
Ο ΟΦΗ είχε τοποθετηθεί δημόσια από τις 9 Απριλίου, ξεκαθαρίζοντας πως σε έναν τόσο κρίσιμο τελικό η παρουσία Έλληνα διαιτητή με ξένο elite VAR ήταν η ελάχιστη εγγύηση αξιοπιστίας και θεσμικής συνέπειας. Αντί γι’ αυτό, η ΚΕΔ και ο Στεφάν Λανουά επέλεξαν έναν δρόμο που μόνο ένταση, καχυποψία και προβληματισμό γεννά.
Η συγκεκριμένη στάση εκθέτει τη διοργανώτρια αρχή, αδειάζει στην πράξη όσα είχαν συμφωνηθεί από την αρχή της σεζόν και δημιουργεί ένα τοξικό κλίμα χωρίς κανέναν απολύτως λόγο λίγες ημέρες πριν από τον τελικό. Όταν σε ένα τόσο μεγάλο παιχνίδι δεν προστατεύεις ούτε τα προσχήματα, τότε εύλογα αφήνεις χώρο σε κάθε σκέψη και κάθε υποψία.
Και φυσικά, μέσα σε όλο αυτό, η ΕΠΟ οφείλει να εξηγήσει δημόσια γιατί επέλεξε να παρεκκλίνει από μια γραμμή που θεωρούνταν δεδομένη. Γιατί αν δεν υπάρχει ξεκάθαρη απάντηση, τότε η απόφαση αυτή θα μείνει ως μια ξεκάθαρη πρόκληση απέναντι σε έναν τελικό που θα έπρεπε να ενώνει και όχι να δυναμιτίζει το κλίμα πριν καν αρχίσει.
Ένα πράγμα, πάντως, είναι βέβαιο: τέτοιες μεθοδεύσεις δεν λυγίζουν τον ΟΦΗ. Τον πεισμώνουν, τον συσπειρώνουν και τον κάνουν ακόμη πιο αποφασισμένο να μπει στο γήπεδο και να απαντήσει εκεί όπου όλα κρίνονται: μέσα στις τέσσερις γραμμές.
