Σε μόλις 16 μήνες, η διαδρομή του μοιάζει με… κανονική δικαίωση. Με τον ΟΦΗ έφτασε σε τρεις τελικούς, σήκωσε το πρώτο Κύπελλο μετά από 39 χρόνια και καθιερώθηκε ως ένας από τους πιο κομβικούς παίκτες της ομάδας.
Με 48 συμμετοχές ως βασικός σε 51 αγώνες, δεν άφησε περιθώρια αμφισβήτησης. Έγινε ηγέτης μέσα στο γήπεδο, φόρεσε το περιβραχιόνιο του αρχηγού και έδωσε στην ομάδα αυτό που χρειαζόταν: σταθερότητα, πάθος και προσωπικότητα.
Πρόκειται για έναν ποδοσφαιριστή που μπορεί να καλύψει πολλές θέσεις, πάντα με την ίδια συνέπεια και διάθεση. Έναν παίκτη χρήσιμο σε κάθε ρόλο, που βάζει το “εμείς” πάνω από το “εγώ”.
Στον ΟΦΗ δείχνει πως έχει βρει το περιβάλλον που του ταιριάζει. Το “λιμάνι” του. Εκεί όπου αναδεικνύει ξανά τον καλό του εαυτό και αποδεικνύει ότι ίσως αδικήθηκε στο παρελθόν, ακόμη και από τον Ολυμπιακό που τον άφησε να φύγει.
Σήμερα, όμως, δεν κοιτά πίσω. Κοιτά μπροστά — ως ένας παίκτης-ηγέτης που δικαιώνεται μέσα από το παιχνίδι του και τις επιτυχίες της ομάδας του.
