Στο Τζερμιάδο του Οροπεδίου Λασιθίου, στην Αίθουσα Εκδηλώσεων του Δημαρχείου, πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 24 Οκτωβρίου η 6η Παγκρήτια Ημερίδα Τουρισμού «Κρητών Φιλοξενείν».
Την ημερίδα συνδιοργάνωσαν ο Δήμος Οροπεδίου Λασιθίου, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Διευθυντών Ξενοδοχείων (ΠΟΔΙΞ) και το Κρητών Επιχειρείν. Η αίθουσα γέμισε από ανθρώπους της τουριστικής αγοράς, αλλά και από πολλούς που δεν έχουν άμεση σχέση με τον τουρισμό: εκπροσώπους φορέων, επαγγελματίες, κατοίκους της περιοχής. Ήρθαν σε ένα Οροπέδιο που μετρά ακόμη τις πληγές από την πρόσφατη καταιγίδα, αλλά επέλεξε να δηλώσει παρόν.
Κεντρικό θέμα της φετινής διοργάνωσης ήταν η «Αυθεντική Εμπειρία Φιλοξενίας». Η ημερίδα αναρωτήθηκε πώς η καθημερινότητα της Κρήτης, δηλαδή οι άνθρωποι, οι γεύσεις, οι αξίες και οι τόποι της, μπορεί να γίνει κάτι ξεχωριστό για τον επισκέπτη, χωρίς να χάσει την ψυχή της. Μέσα σε αυτή τη συζήτηση, μία από τις εισηγήσεις έφερε το θέμα σε έδαφος γνώριμο για κάθε φίλαθλο: στο γήπεδο του χωριού.
Ο νεαρός ερευνητής Παναγιώτης Μαυράκης, απόφοιτος τους Τμήματος Οργάνωσης και Διαχείρισης Αθλητισμού του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και του Τμήματος Διοίκησης Επιχειρήσεων και Τουρισμού του Ελληνικού Μεσογειακού Πανεπιστημίου, παρουσίασε την εργασία «Διαδρομές Μνήμης στο Νομό Λασιθίου: Πώς οι τοπικοί αθλητικοί σύλλογοι μετατρέπουν την δύσκολη κληρονομιά σε αυθεντική τουριστική εμπειρία». Την εργασία υπογράφει μαζί με τον Καθηγητή Αλέξανδρο Αποστολάκη.
Η βασική ιδέα είναι απλή και όποιος έχει σταθεί σε κερκίδα χωριού την καταλαβαίνει αμέσως. Ο αγώνας της Κυριακής θα γίνει ούτως ή άλλως, είτε βρεθεί εκεί ένας τουρίστας είτε όχι. Κανείς δεν τον διοργανώνει με πρωταρχικό στόχο να τον παρακολουθήσει κάποιος τουρίστας. Γι’ αυτό ακριβώς είναι αυθεντικός. Και γύρω από το γήπεδο μαζεύεται όλο το χωριό, οι κάτοικοι, τα παιδιά, οι παππούδες, οι άνθρωποι που διατηρούν ζωντανοί την τοπική κοινωνία και οικονομία, όλοι τους είναι στις κερκίδες. Ο επισκέπτης που θα βρεθεί εκεί ζει κάτι που δεν θα έβρισκε σε κανένα οργανωμένο πρόγραμμα. Αγωνιά για το αποτέλεσμα μαζί με τους ντόπιους, και μετά το σφύριγμα της λήξης βρίσκεται στο καφενείο ή στο τραπέζι της ταβέρνας να ακούει ιστορίες.
Κάθε σωματείο, όπως εξήγησε ο Μαυράκης, κουβαλά τη δική του ταυτότητα: τα χρώματα, το έμβλημα, τον ύμνο, τα συνθήματα, τα τρόπαια. Μέσα από αυτά ο επισκέπτης έρχεται σε επαφή με την ιστορία και τον πολιτισμό του τόπου με τον πιο άμεσο τρόπο. Τα ιδανικά και τις αξίες που διαιωνίζονται εμμέσως ή με τρόπο άμεσο, χάρη στην εκάστοτε ομάδα. Η έρευνα εστίασε σε πέντε σωματεία του νομού: την Α.Ε. Νεάπολης, τον Α.Ο. Κριτσάς, τον Α.Ο. Σταυροχωρίου Κουτσουρά, τον Οροπεδιακό Α.Ο. Χανδρά και τον Α.Ο. Ίτανο Παλαικάστρου. Όλα βρίσκονται σε περιοχές με βαριά ιστορική μνήμη. Η Κριτσά θυμάται τη μάχη του 1823. Η Νεάπολη έχει δίπλα της το σπήλαιο της Μιλάτου και την αρχαία Δρήρο. Το Παλαίκαστρο βρίσκεται κοντά στην αρχαία Ίτανο και στη Μονή Τοπλού. Ο Χανδράς έχει τη Βόιλα, ενώ το Σταυροχώρι έχει το «μονοπάτι των πειρατών» και την περίπτωση της εσωτερικής μετανάστευσης. Πρόκειται για τη λεγόμενη «δύσκολη κληρονομιά», τις σφαγές, τις καταστροφές και τον πόνο που η τουριστική προβολή συνήθως αφήνει έξω. Το ποδόσφαιρο μπορεί να την αφηγηθεί με σεβασμό.
Το ενδιαφέρον υπάρχει ήδη. Σε τέσσερα από τα πέντε χωριά, επισκέπτες βρίσκουν μόνοι τους την ομάδα, χωρίς καμία προώθηση. Η πρόταση που παρουσιάστηκε είναι μια κοινή «Διαδρομή Μνήμης» που θα ενώνει τα πέντε γήπεδα. Περιλαμβάνει κοινή σήμανση και ψηφιακό ενημερωτικό υλικό, ένα κοινό ημερολόγιο με αγώνες, επετείους και πανηγύρια, αναμνηστικά φτιαγμένα από τα ίδια τα σωματεία, καθώς και συνεργασίες με το Γεωπάρκο Σητείας, τους πολιτιστικούς συλλόγους και τις επιχειρήσεις φιλοξενίας και εστίασης.
Εδώ βρίσκεται και το πιο ουσιαστικό κομμάτι για τον χώρο μας. Όποιος έχει ασχοληθεί με ερασιτεχνικό σωματείο ξέρει πόσο δύσκολα βγαίνει η χρονιά. Αν η ιδέα αξιοποιηθεί σωστά από τους φορείς σε συνεργασία με τις ομάδες, τα σωματεία κερδίζουν. Αποκτούν προβολή, νέους φίλους, εσόδα από τα αναμνηστικά και συνεργασίες με τις τοπικές επιχειρήσεις. Με άλλα λόγια, δημιουργούνται οι συνθήκες για πιο βιώσιμη και εύρυθμη λειτουργία τους. Το τοπικό γήπεδο παύει να είναι μόνο ο χώρος του αγώνα της Κυριακής και γίνεται πύλη προς την αυθεντική και ιστορική πλευρά της Κρήτης.
