Όταν πριν από λίγες ημέρες άρχισε να διαμορφώνεται η αίσθηση ότι ο Μαρίνο Πούσιτς ήταν ο επικρατέστερος για τον πάγκο του ΠΑΟΚ, οι περισσότεροι θεώρησαν πως η απόφαση είχε ληφθεί. Αυτό, τουλάχιστον, έβγαινε προς τα έξω από τη Μικράς Ασίας.
Ο εκλεκτός είναι ο Αλέσιο Λίσι, μια επιλογή που δεν αφορά απλώς έναν προπονητή. Αφορά μια διαφορετική φιλοσοφία για το πώς θέλει να λειτουργήσει από εδώ και πέρα ο οργανισμός.
Ο Ιβάν Σαββίδης αποφάσισε να δώσει μεγαλύτερο βάρος στις εισηγήσεις των ανθρώπων που βρίσκονται καθημερινά μέσα στο ποδοσφαιρικό τμήμα. Ο Λέο Μάτος και ο Αντρέ Βιεϊρίνια δεν αναζήτησαν το πιο ηχηρό όνομα της αγοράς. Αναζήτησαν τον προπονητή που θεωρούν ότι μπορεί να εξελιχθεί μαζί με τον ΠΑΟΚ.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το ενδιαφέρον της υπόθεσης.
Ο Λίσι δεν έρχεται ως ένας προπονητής που κουβαλά τίτλους και απαιτεί να τον εμπιστευτείς λόγω του παρελθόντος του. Έρχεται ως ένας προπονητής που ζητά να τον κρίνεις για τη δουλειά του.
Στα 40 του χρόνια έχει χτίσει εξαιρετική φήμη στην Ισπανία. Οχι επειδή προπόνησε κάποια από τις μεγάλες δυνάμεις της χώρας, αλλά επειδή κατάφερε να κάνει ομάδες με περιορισμένους πόρους να παίζουν πάνω από το ταβάνι τους. Η δουλειά του στη Μιραντές το τελευταίο διάστημα συζητήθηκε έντονα στην Ιβηρική χερσόνησο. Πήρε μια ομάδα χωρίς μεγάλα ονόματα και την έφτασε να διεκδικεί την άνοδο στη La Liga. Ακολούθησε η Οσασούνα και η La Liga.
Ακόμη πιο σημαντικό είναι το πώς το κατάφερε.
Οι αναφορές που τον συνοδεύουν μιλούν για έναν προπονητή με εξαιρετική διαχείριση αποδυτηρίων, που του αρέσει να παίζει 5-3-2 ή 3-5-2, με ικανότητα να εξελίσσει νεαρούς ποδοσφαιριστές και να δημιουργεί ισχυρούς δεσμούς μέσα σε ένα γκρουπ. Έναν άνθρωπο που δεν εγκλωβίζεται σε δογματισμούς και προσαρμόζει το ποδόσφαιρό του ανάλογα με τους παίκτες που διαθέτει.
Προφανώς και η επιλογή έχει ρίσκο. Κάθε επιλογή προπονητή έχει. Πολύ περισσότερο όταν πρόκειται για έναν τεχνικό που δεν έχει δουλέψει ποτέ εκτός Ισπανίας και δεν έχει βρεθεί σε περιβάλλον με την πίεση και τις απαιτήσεις του ΠΑΟΚ.
Πηγή: gazzetta.gr
