Υπάρχουν στιγμές που ο χρόνος απλά… δεν περνά. Κάθε δευτερόλεπτο μοιάζει βαρύ, γεμάτο σκέψεις και αγωνία. Έχεις δώσει τα πάντα και περιμένεις. Μόνο αυτό.
Και μετά, όλα αλλάζουν. Το όνειρο γίνεται πραγματικότητα. Αυτό που ήθελες, αυτό που δούλεψες, είναι μπροστά σου. Για τον Χρήστο Κόντη, ήταν η δεύτερη φορά που έφτασε στην κορυφή.
Δεν έκρυψε τίποτα. Πανηγύρισε, συγκινήθηκε, ξέσπασε. Γιατί τέτοιες στιγμές δεν ελέγχονται. Είναι η ανταμοιβή για μια διαδρομή γεμάτη δυσκολίες.
Το Κύπελλο του ΟΦΗ δεν είναι απλά ένας τίτλος. Είναι αποτέλεσμα δουλειάς. Δεν ήρθε εύκολα, ούτε με τον ρόλο του φαβορί. Ήρθε γιατί αυτή η ομάδα έμαθε να παλεύει και να πιστεύει.
Όταν ανέλαβε, δεν βρήκε κάτι έτοιμο. Έφτιαξε μια ομάδα από την αρχή. Έδωσε ταυτότητα, νοοτροπία, πίστη. Δούλεψε στη λεπτομέρεια, ήταν πάντα εκεί, δεν άφησε τίποτα στην τύχη.
Και σιγά σιγά, ο ΟΦΗ άλλαξε. Έγινε πιο δυνατός, πιο ώριμος, πιο έτοιμος. Μέχρι που έφτασε στη μεγάλη στιγμή.
Και τότε, όλα απέκτησαν νόημα.
Γιατί αυτό που πέτυχε δεν είναι μόνο ένα τρόπαιο. Είναι μια ιστορία που δείχνει πως με πίστη και δουλειά, τίποτα δεν είναι αδύνατο.
