Ο ΟΦΗ δεν πάει απλώς σε έναν ακόμα τελικό. Πάει με έναν προπονητή που ξέρει τον δρόμο. Ο Χρήστος Κόντης δεν είναι πια ο «από πίσω» άνθρωπος των επιτυχιών, αλλά αυτός που κρατά το τιμόνι. Και τώρα, στο Πανθεσσαλικό, έχει μπροστά του την πιο μεγάλη πρόκληση της καριέρας του.
Ο Χρήστος Κόντης δεν χρειάζεται συστάσεις όταν μιλάμε για τελικούς Κυπέλλου. Έχει ήδη βρεθεί εκεί, έχει ήδη νικήσει, έχει ήδη σηκώσει το τρόπαιο. Όμως αυτή τη φορά είναι αλλιώς.
Δεν είναι ο άμεσος συνεργάτης, δεν είναι ο υπηρεσιακός. Είναι ο άνθρωπος που «έχτισε» τον φετινό ΟΦΗ. Ο προπονητής που πήρε μια ομάδα με φιλοδοξίες και της έδωσε ταυτότητα, πλάνο και – πάνω απ’ όλα – πίστη ότι μπορεί να φτάσει μέχρι το τέλος.
Οι δύο κατακτήσεις με τον Παναθηναϊκό, δίπλα στον Ιβάν Γιοβάνοβιτς και στη συνέχεια ως υπηρεσιακός, δεν είναι απλώς εμπειρία. Είναι οδηγός. Είναι το know-how που κουβαλά στον πάγκο του ΟΦΗ σε ένα παιχνίδι που κρίνει τα πάντα.
Στον Βόλο, στο ίδιο γήπεδο όπου έχει ήδη χαμογελάσει, ο Κόντης καλείται να κάνει το απόλυτο: το 3/3 σε τελικούς. Όμως αυτό δεν είναι το μεγαλύτερο στοίχημα.
Το μεγαλύτερο είναι να δώσει στον ΟΦΗ αυτό που κυνηγά εδώ και 39 χρόνια. Να τον επαναφέρει στην κορυφή. Να τον βάλει ξανά στον χάρτη των τίτλων. Να κάνει μια ομάδα ολόκληρης Κρήτης να πιστέψει ότι η στιγμή της έφτασε.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, οι τελικοί δεν κρίνονται μόνο από την τακτική ή τα πρόσωπα.
Κρίνονται από εκείνους που ξέρουν πώς να τους κερδίζουν.
Και ο Χρήστος Κόντης… έχει δείξει ότι ξέρει.
