Τα τρόπαια, η ευρωπαϊκή πρόκριση και το διπλό στο Καραϊσκάκη έχουν έναν κοινό παρονομαστή: μια ομάδα που μεγαλώνει τις απαιτήσεις της και μαθαίνει να ανταποκρίνεται σε αυτές.
Tου Αλέξη Χριστινάκη
Το γκολ του Κόντρο έδωσε στον ΟΦΗ μια νίκη που περίμενε δεκαετίες. Όσοι, όμως, παρακολούθησαν την παρουσία του στο Καραϊσκάκη, έχουν έναν επιπλέον λόγο να σταθούν σε αυτή τη βραδιά: στον τρόπο με τον οποίο η ομάδα του Χρήστου Κόντη αντιμετώπισε το παιχνίδι.
Με συγκέντρωση, καθαρό μυαλό και πίστη ότι μπορούσε να φύγει με κάτι περισσότερο από τα καλά λόγια για μια αξιοπρεπή προσπάθεια.
Αυτή η πίστη αποκτά πλέον συνέχεια. Η κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδας, το Σούπερ Καπ, η πρόκριση στη League Phase του Europa League και τώρα η νίκη στην έδρα του Ολυμπιακού διαμορφώνουν μια νέα πραγματικότητα. Ο ΟΦΗ συγκεντρώνει εμπειρίες που αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο βλέπει τον εαυτό του. Και αναγκάζουν, σταδιακά, και τους υπόλοιπους να τον δουν διαφορετικά.
Η ουσιαστική αλλαγή αρχίζει από τις απαιτήσεις που έχεις από τον εαυτό σου.
Ο Κόντης αξίζει μεγάλο μερίδιο αναγνώρισης γι’ αυτό. Έχει δώσει στην ομάδα του αγωνιστικές αρχές, αλλά και την αυτοπεποίθηση να προσπαθεί να τις εφαρμόσει απέναντι σε ισχυρούς αντιπάλους. Να παραμένει μέσα στο παιχνίδι όταν πιέζεται, να γνωρίζει τι ψάχνει όταν παίρνει την μπάλα και να πιστεύει ότι η δική της στιγμή θα έρθει.
Η δήλωσή του πως ζητά καθημερινά από τους ποδοσφαιριστές του να κάνουν κάτι παραπάνω εξηγεί πολλά. Η πρόοδος χτίζεται στην προπόνηση, στη διόρθωση μιας τοποθέτησης, στην κάλυψη ενός συμπαίκτη, στην επιμονή να ολοκληρωθεί σωστά μια προσπάθεια. Στο Καραϊσκάκη φάνηκε πόσο πολύ μπορεί να αποδώσει αυτή η καθημερινή δουλειά.
Υπάρχει, βέβαια, μια διαφορά ανάμεσα στο θάρρος και την απερισκεψία. Ο ΟΦΗ χρειάζεται να γνωρίζει τις δυσκολίες, να διαβάζει τον αντίπαλο και να προσαρμόζεται. Η αμυντική οργάνωση αποτελεί μέρος αυτής της ωριμότητας. Το να αντέχεις στην πίεση, χωρίς να χάνεις την πίστη και τον προσανατολισμό σου, είναι και αυτό έκφραση προσωπικότητας.
Και αυτή η προσωπικότητα είναι ίσως το σημαντικότερο εφόδιο για τη συνέχεια.
Γιατί θα έρθουν και ήττες. Θα υπάρξουν παιχνίδια στα οποία το πλάνο δεν θα βγει, ευκαιρίες που θα χαθούν, λάθη που θα κοστίσουν. Με τις υποχρεώσεις να αυξάνονται, θα δοκιμαστούν οι αντοχές και το βάθος της ομάδας.
Εκεί θα φανεί πόσο βαθιά έχει ριζώσει η αλλαγή. Στην ικανότητα του ΟΦΗ να συνεχίσει τη δουλειά του με την ίδια σοβαρότητα, ακόμη και όταν δεν θα ακολουθούν χειροκροτήματα. Στην υπομονή του κόσμου και στη συνέπεια των αποφάσεων εκείνων που διοικούν.
Τα εύσημα, άλλωστε, έχουν πολλούς αποδέκτες. Τον προπονητή και τους συνεργάτες του, τους παίκτες που εκτελούν το σχέδιο, τη διοίκηση που οφείλει να εξασφαλίζει τις προϋποθέσεις και τους φιλάθλους που δίνουν στην προσπάθεια δύναμη και διάρκεια.
Για έναν σύλλογο της περιφέρειας, μια τέτοια πορεία έχει ξεχωριστή αξία. Δείχνει πόσο χώρο μπορούν να δημιουργήσουν η οργάνωση, η ποδοσφαιρική ταυτότητα και η φιλοδοξία. Και το ελληνικό ποδόσφαιρο έχει ανάγκη από περισσότερες ομάδες που μπαίνουν στο γήπεδο με πραγματική πρόθεση να διεκδικήσουν.
Ο ΟΦΗ έχει κάθε δικαίωμα να χαρεί όσα πετυχαίνει. Έχει, όμως, και έναν ακόμη πιο ενδιαφέροντα δρόμο μπροστά του: να μετατρέψει αυτές τις μεγάλες στιγμές σε σταθερά υψηλότερο επίπεδο.
Το πιο ελπιδοφόρο που αφήνει πίσω του το Καραϊσκάκη είναι ακριβώς αυτό. Μια ομάδα που πιστεύει ότι ανήκει στις μεγάλες ποδοσφαιρικές βραδιές και δουλεύει για να ζήσει περισσότερες.
