Υπάρχουν φορές που από μια πρώτη προπόνηση δεν σου μένει μια μεταγραφή, ένας στόχος ή μια δήλωση για το τι μπορεί να πετύχει μια ομάδα μέσα στη σεζόν. Στην περίπτωση της Αγίας Βαρβάρας, αυτό που μένει είναι κάτι πολύ πιο απλό και, ταυτόχρονα, πολύ πιο ουσιαστικό.
Του Αλέξη Χριστινάκη
Μέσα από τον κύκλο των πρώτων προπονήσεων των ομάδων της Α1 και της Α2 ΕΠΣΗ, οι ατάκες των ποδοσφαιριστών της Αγίας Βαρβάρας ήταν αυτές που ξεχώρισαν:
«Να γίνουμε ομάδα, να γίνουμε παρέα, να γίνουμε οικογένεια και να περνάμε καλά».
Λίγες λέξεις που περιγράφουν ίσως καλύτερα από οτιδήποτε άλλο την πραγματική ουσία του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου.
Γιατί ασφαλώς υπάρχουν στόχοι. Υπάρχουν νίκες και ήττες, άνοδοι και υποβιβασμοί, καλές και δύσκολες χρονιές. Όμως όλα αυτά έρχονται και παρέρχονται. Αυτό που μπορεί να κρατήσει ένα ερασιτεχνικό σωματείο δυνατό μέσα στον χρόνο είναι οι σχέσεις που δημιουργούνται ανάμεσα στους ανθρώπους του.
Και αυτό φαίνεται πως αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα συστατικά της σταθερότητας που παρουσιάζει η Αγία Βαρβάρα.
Η δύναμή της είναι οι άνθρωποί της
Ο πρόεδρος Μανώλης Γαρεφαλάκης, ο προπονητής Νίκος Φανουράκης και συνολικά οι άνθρωποι που βρίσκονται γύρω από την ομάδα έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν ένα περιβάλλον στο οποίο ο ποδοσφαιριστής δεν πηγαίνει απλώς για να προπονηθεί και να αγωνιστεί την Κυριακή.
Πηγαίνει γιατί αισθάνεται κομμάτι μιας παρέας.
Και αυτή ακριβώς είναι η δυναμική της Αγίας Βαρβάρας. Μια δυναμική που δεν εξαρτάται αποκλειστικά από την κατηγορία στην οποία αγωνίζεται ή από τη θέση που θα καταλάβει στο τέλος της χρονιάς.
Οι κατηγορίες αλλάζουν. Μπορεί να έρθει μια άνοδος, μπορεί να υπάρξει ένας υποβιβασμός. Μια χρονιά μπορεί να είναι εξαιρετική και η επόμενη δυσκολότερη.
Η παρέα, όμως, είναι αυτή που κρατά μια ομάδα όρθια.
Και στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο αυτό έχει ίσως μεγαλύτερη αξία από οτιδήποτε άλλο.
Το πιο όμορφο μήνυμα του ερασιτεχνικού
Φυσικά, κάθε ομάδα μπαίνει στο γήπεδο για να κερδίσει. Κανείς δεν προπονείται όλη την εβδομάδα για να μην τον ενδιαφέρει το αποτέλεσμα.
Όμως το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο είναι κάτι περισσότερο από τους τρεις βαθμούς μιας Κυριακής. Είναι οι ώρες στο γήπεδο, τα αποδυτήρια, οι φιλίες που δημιουργούνται και οι άνθρωποι που πολλές φορές ξεκινούν ως συμπαίκτες και καταλήγουν να γίνονται πραγματικοί φίλοι.
Γι’ αυτό και η φράση των παικτών της Αγίας Βαρβάρας έχει ιδιαίτερη αξία.
«Να γίνουμε μια παρέα, να γίνουμε μια οικογένεια και να περνάμε καλά».
Αν πάνω σε αυτή τη βάση έρθουν και οι αγωνιστικές επιτυχίες, ακόμη καλύτερα.
Αλλά ακόμη κι αν δεν έρθουν, έχει ήδη κερδηθεί κάτι πολύ σημαντικότερο.
Γιατί στο τέλος μιας ερασιτεχνικής ποδοσφαιρικής διαδρομής μπορεί να μη θυμάσαι όλους τους βαθμούς που συγκέντρωσες ή κάθε αποτέλεσμα μιας σεζόν.
Τους ανθρώπους με τους οποίους τα έζησες, όμως, τους θυμάσαι. Και ίσως αυτό να είναι τελικά το μεγαλύτερο τρόπαιο του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου.
