Του Αλέξη Χριστινάκη
Υπάρχει μία στιγμή στην πορεία κάθε ομάδας που οι μεγάλες νίκες παύουν να αντιμετωπίζονται ως μεμονωμένες υπερβάσεις. Όταν αρχίζουν να επαναλαμβάνονται, τότε κάτι έχει αλλάξει πραγματικά.
Ο ΟΦΗ φαίνεται πως έχει φτάσει ακριβώς σε αυτό το σημείο.
Το 3-0 απέναντι στην ΤΣΣΚΑ Σόφιας δεν πρέπει να απομονωθεί από όσα έχουν προηγηθεί. Δεν ήταν απλώς μία υπέροχη ευρωπαϊκή βραδιά στο Παγκρήτιο, ούτε ακόμη ένα αποτέλεσμα που θα μπει στο αρχείο των μεγάλων στιγμών του συλλόγου.
Ήταν ακόμη μία απόδειξη ότι αυτή η ομάδα έχει αρχίσει να αποκτά κάτι πολύ πιο σημαντικό από μία καλή αγωνιστική περίοδο: ταυτότητα.
Μέσα σε λίγους μήνες ο ΟΦΗ έχει βρεθεί απέναντι σε ΑΕΚ, ΠΑΟΚ και πλέον ΤΣΣΚΑ Σόφιας σε παιχνίδια με τεράστιο βάρος. Παιχνίδια στα οποία δεν αρκεί η ποιότητα. Χρειάζεται προσωπικότητα, καθαρό μυαλό και η πεποίθηση ότι μπορείς να επιβάλεις το δικό σου παιχνίδι ανεξάρτητα από το όνομα που βρίσκεται απέναντι.
Και ο ΟΦΗ τα έχει δείξει όλα αυτά.
Δεν μπαίνει πλέον στο γήπεδο για να περιμένει τι θα κάνει ο αντίπαλος. Προσπαθεί να καθορίσει ο ίδιος το παιχνίδι. Δεν αντιμετωπίζει τις μεγάλες αναμετρήσεις ως βραδιές στις οποίες πρέπει να ξεπεράσει τον εαυτό του. Μπαίνει για να κερδίσει.
Αυτή ίσως είναι και η μεγαλύτερη αλλαγή που έχει φέρει ο Χρήστος Κόντης.
Όχι ένα σύστημα, μία διάταξη ή κάποια ποδοσφαιρική «πατέντα». Αυτά αλλάζουν ανάλογα με τον αντίπαλο και τις συνθήκες. Εκείνο που δύσκολα αλλάζει είναι η νοοτροπία μιας ομάδας.
Ο σημερινός ΟΦΗ δείχνει να πιστεύει πραγματικά στις δυνατότητές του.
Το έδειξε όταν απέκλεισε την ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια. Το επιβεβαίωσε απέναντι στον ΠΑΟΚ στον τελικό του Κυπέλλου. Το επανέλαβε απέναντι στην ΑΕΚ στο Super Cup και το μετέφερε πλέον και εκτός ελληνικών συνόρων, απέναντι στην ΤΣΣΚΑ.
Και κάπου εδώ βρίσκεται ίσως το σημαντικότερο.
Η Ευρώπη ήταν το επόμενο τεστ.
Άλλες παραστάσεις, διαφορετική πίεση, διαφορετικός αντίπαλος και μία ολόκληρη σεζόν να μπορεί να αλλάξει μέσα σε δύο παιχνίδια.
Ο ΟΦΗ όμως δεν έδειξε να αλλάζει επειδή άλλαξε η διοργάνωση. Παρουσιάστηκε με την ίδια αυτοπεποίθηση, την ίδια ένταση και την ίδια διάθεση να κυνηγήσει το αποτέλεσμα.
Το 3-0 είναι τεράστιο. Δεν είναι όμως αυτό που πρέπει να ενθουσιάζει περισσότερο.
Περισσότερο πρέπει να ενθουσιάζει ο τρόπος.
Η εικόνα μιας ομάδας που γνωρίζει τι θέλει μέσα στο γήπεδο και έχει ποδοσφαιριστές ικανούς να υπηρετήσουν το σχέδιό της. Οι προσθήκες έχουν ανεβάσει το επίπεδο, το υπάρχον σύνολο έχει αποκτήσει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και παίκτες όπως ο Αϊτόρ προσθέτουν ποιότητα που σε τέτοιες βραδιές κάνει τη διαφορά.
Υπάρχει όμως και μία λεπτομέρεια που ίσως λέει περισσότερα από το ίδιο το 3-0.
Μετά το τέλος του αγώνα, ο Χρήστος Κόντης δεν συμπεριφέρθηκε σαν προπονητής ομάδας που μόλις έβαλε το ένα πόδι στη League Phase. Επέμεινε ότι η πρόκριση δεν έχει τελειώσει.
Και σωστά.
Γιατί η πραγματική νοοτροπία νικητή δεν φαίνεται μόνο στον τρόπο που πανηγυρίζεις μία μεγάλη νίκη. Φαίνεται κυρίως στον τρόπο που τη διαχειρίζεσαι την επόμενη ημέρα.
Ο ΟΦΗ έχει ακόμη 90 λεπτά στη Σόφια και οφείλει να τα αντιμετωπίσει σαν να μην του έχει χαριστεί τίποτα.
Αν το κάνει, τότε η πιθανή είσοδος στη League Phase του Europa League δεν θα αποτελεί απλώς ακόμη μία μεγάλη επιτυχία.
Θα είναι το επόμενο κεφάλαιο μιας αλλαγής που έχει ήδη αρχίσει να φαίνεται καθαρά.
Ο ΟΦΗ δεν ψάχνει πια τη μεγάλη βραδιά για να αποδείξει ότι μπορεί. Αρχίζει να δημιουργεί ο ίδιος τις μεγάλες βραδιές.
Και αυτή είναι μία πολύ μεγαλύτερη κατάκτηση από οποιοδήποτε 3-0.
