Υπάρχουν κάποιες στιγμές στο ποδόσφαιρο που η πραγματικότητα ξεπερνά ακόμη και αυτό που τολμούσες να ονειρευτείς.
Και αυτό που ζουν τους τελευταίους μήνες οι φίλαθλοι του ΟΦΗ μόνο με μία λέξη μπορεί να περιγραφεί:
Όνειρο.
Ένα όνειρο από το οποίο κανείς τους δεν θέλει να ξυπνήσει.
Μέσα σε ελάχιστους μήνες έχουν δει την ομάδα τους να αλλάζει επίπεδο, να σηκώνει τρόπαια, να επιστρέφει στην Ευρώπη και κυρίως να τους κάνει να περιμένουν ξανά με ανυπομονησία την επόμενη μεγάλη βραδιά.
Πρώτα ήρθε το Κύπελλο Ελλάδας.
Μία κατάκτηση που από μόνη της θα ήταν αρκετή για να σημαδέψει μία ολόκληρη εποχή.
Δεν σταμάτησε όμως εκεί.
Ακολούθησε το Super Cup απέναντι στην πρωταθλήτρια ΑΕΚ και ακόμη ένα τρόπαιο μπήκε στην τροπαιοθήκη του συλλόγου.
Και πριν προλάβουν καλά καλά να συνειδητοποιήσουν τι έχει συμβεί, ήρθε η Ευρώπη.
Η επιστροφή στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις έπειτα από χρόνια αναμονής και μία βραδιά στο Παγκρήτιο που δύσκολα θα ξεχαστεί.
Ο ΟΦΗ δεν επέστρεψε απλώς στην Ευρώπη.
Επέστρεψε με θόρυβο
Το 3-0 απέναντι στην ΤΣΣΚΑ Σόφιας τον φέρνει πλέον μία ανάσα από τη League Phase του Europa League και κάνει ένα ακόμη όνειρο να βρίσκεται πολύ κοντά στην πραγματοποίησή του.
Κι όμως, ίσως το ομορφότερο από όλα όσα συμβαίνουν να μην βρίσκεται ούτε στα τρόπαια ούτε στα αποτελέσματα.
Βρίσκεται στην εξέδρα.
Ένα Παγκρήτιο που κάποτε έμοιαζε ξένο για τον ΟΦΗ αρχίζει να αποκτά ασπρόμαυρη ψυχή.
Χιλιάδες άνθρωποι στις κερκίδες. φωνή, παλμός, σημαίες, οικογένειες και κυρίως πολλά μικρά παιδιά με τη φανέλα του ΟΦΗ.
Αυτές είναι εικόνες που μπορεί να αποδειχθούν σημαντικότερες ακόμη και από μία πρόκριση.
Γιατί τα παιδιά που σήμερα βρίσκονται στην εξέδρα είναι η επόμενη γενιά του ΟΦΗ.
Είναι εκείνα που μεγαλώνουν βλέποντας μία ομάδα να κατακτά τίτλους, να παίζει στην Ευρώπη, να γεμίζει ένα μεγάλο γήπεδο και να τους δίνει λόγο να αισθάνονται περήφανα για τη φανέλα που φορούν.
Και ξαφνικά αρχίζεις να σκέφτεσαι πράγματα που πριν από λίγο καιρό θα ακούγονταν υπερβολικά.
Ένα Παγκρήτιο με 15 και 16 χιλιάδες ανθρώπους να αποτελεί σταθερά πλεον την έδρα του ΟΦΗ.
Μία ομάδα που δεν θα κυνηγά απλώς μία καλή πορεία στην Ελλάδα, αλλά θα κοιτάζει ψηλότερα.
Έναν σύλλογο που θα μεγαλώνει αγωνιστικά μαζί με τον κόσμο του.
Γιατί αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο από όλα όσα έχουν αλλάξει.
Ο κόσμος πιστεύει ξανά.
Πιστεύει στην ομάδα, περιμένει το επόμενο παιχνίδι, γεμίζει τις εξέδρες και απολαμβάνει έναν ΟΦΗ που παίζει με ένταση, ποιότητα, προσωπικότητα και πάθος.
Μέσα σε τρεις μήνες συνέβησαν πράγματα που άλλες φορές χρειάζονται χρόνια.
Κύπελλο Ελλάδας.
Super Cup.
Επιστροφή στην Ευρώπη.
Μία τεράστια νίκη απέναντι στην ΤΣΣΚΑ.
Και πλέον η πόρτα της League Phase του Europa League είναι ορθάνοιχτη.
Αν κάποιος τα έλεγε όλα αυτά πριν από λίγους μήνες, πιθανότατα θα τον χαρακτήριζαν υπερβολικό.
Τώρα είναι πραγματικότητα.
Και το καλύτερο για τον κόσμο του ΟΦΗ είναι ότι μπορεί να υπάρχει και συνέχεια.
Γι’ αυτό μην τους ξυπνάτε.
Αφήστε τους να ζήσουν το όνειρο.
Να βλέπουν το γήπεδο να γεμίζει, τα παιδιά να τραγουδούν για τον ΟΦΗ και την ομάδα τους να μεγαλώνει μπροστά στα μάτια τους.
Γιατί κάποιες φορές τα μεγαλύτερα όνειρα στο ποδόσφαιρο δεν είναι αυτά που βλέπεις όταν κοιμάσαι.
Είναι αυτά που δεν θέλεις να τελειώσουν όταν ανοίξεις τα μάτια σου.
