Του Αλέξη Χριστινάκη
Τρία παιχνίδια μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Τρεις διαφορετικές προκλήσεις, τρεις διαφορετικές συνθήκες και ένα κοινό αποτέλεσμα: νίκη. Ο ΟΦΗ των τελευταίων ημερών δεν δείχνει απλώς μια ομάδα που βρίσκεται σε καλή κατάσταση. Δείχνει μια ομάδα που αρχίζει να αποκτά κάτι πολύ σημαντικότερο: νοοτροπία νικητή.
Η κατάκτηση του Super Cup απέναντι στην ΑΕΚ, η μεγάλη ευρωπαϊκή νίκη επί της ΤΣΣΚΑ Σόφιας στο πρώτο παιχνίδι των playoffs του Europa League και το 2-0 απέναντι στον Βόλο στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος δεν είναι τρεις ίδιες ιστορίες.
Και ίσως ακριβώς εκεί βρίσκεται το σημαντικότερο στοιχείο.
Απέναντι στην ΑΕΚ ο ΟΦΗ χρειάστηκε χαρακτήρα, αντοχή και προσωπικότητα για να σηκώσει ένα τρόπαιο.
Κόντρα στην ΤΣΣΚΑ έπρεπε να διαχειριστεί μια μεγάλη ευρωπαϊκή βραδιά, την πίεση της έδρας και τη σημασία ενός αποτελέσματος που μπορεί να τον οδηγήσει στη League Phase του Europa League.
Με τον Βόλο τα πράγματα ήταν εντελώς διαφορετικά.
Δεν υπήρχε τελικός. Δεν υπήρχε ευρωπαϊκή βραδιά. Δεν υπήρχε το ίδιο συναισθηματικό φορτίο.
Υπήρχε ένα παιχνίδι πρωταθλήματος που έπρεπε απλώς να κερδηθεί.
Και ο ΟΦΗ το κέρδισε.
Ίσως όχι πατώντας συνεχώς το γκάζι. Ίσως χωρίς να φτάσει στα επίπεδα απόδοσης που μπορεί. Όμως το διαχειρίστηκε, βρήκε τον τρόπο και πήρε αυτό που ήθελε.
Αυτό είναι ένα από τα χαρακτηριστικά που διαχωρίζουν μια καλή ομάδα από μια ομάδα που αποκτά προσωπικότητα.
Δεν χρειάζεται πάντα να παίζεις εντυπωσιακά για να κερδίσεις. Χρειάζεται να μάθεις να κερδίζεις ακόμη και όταν δεν είσαι εντυπωσιακός.
Και αυτή τη στιγμή ο ΟΦΗ δείχνει να το μαθαίνει.
Υπάρχει πλέον αγωνιστική ταυτότητα. Υπάρχει πλάνο. Υπάρχει μεγαλύτερη συναισθηματική σταθερότητα μέσα στα παιχνίδια και, κυρίως, υπάρχει η αίσθηση ότι η ομάδα μπαίνει στο γήπεδο θεωρώντας πως η νίκη δεν είναι μια ευχάριστη πιθανότητα, αλλά ο στόχος της.
Αυτό ίσως είναι και το σημαντικότερο πράγμα που έχει καταφέρει να περάσει ο Χρήστος Κόντης στους ποδοσφαιριστές του.
Ο ΟΦΗ δεν μοιάζει πλέον να μπαίνει στα μεγάλα παιχνίδια για να δει μέχρι πού μπορεί να φτάσει.
Μπαίνει για να κερδίσει.
Και στα παιχνίδια που θεωρητικά «πρέπει» να πάρει, αρχίζει επίσης να συμπεριφέρεται σαν ομάδα που ξέρει ότι οφείλει να τα κερδίσει.
Αυτή είναι τεράστια αλλαγή νοοτροπίας.
Φυσικά, είναι ακόμη Αύγουστος. Η σεζόν είναι μεγάλη, θα έρθουν δύσκολες βραδιές, ήττες και περίοδοι όπου τίποτα δεν θα λειτουργεί τόσο καλά. Θα ήταν λάθος να εξαχθούν οριστικά συμπεράσματα από τρεις αναμετρήσεις.
Όμως υπάρχει ήδη κάτι που αξίζει να κρατήσει κανείς.
Ο ΟΦΗ έχει αρχίσει να συνηθίζει τη νίκη.
Και όταν ένας σύλλογος με το μέγεθος, τον κόσμο και τη δυναμική του ΟΦΗ αποκτήσει αυτή τη συνήθεια, τότε αλλάζουν και οι απαιτήσεις γύρω του.
Ο κόσμος πιστεύει περισσότερο. Το γήπεδο γεμίζει ευκολότερα. Οι ποδοσφαιριστές αποκτούν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Οι αντίπαλοι αρχίζουν να τον αντιμετωπίζουν διαφορετικά.
Η συνέχεια θα δείξει μέχρι πού μπορεί να φτάσει αυτή η ομάδα.
Όμως, ανεξάρτητα από το τι θα συμβεί στη Σόφια ή στους επόμενους μήνες, ο ΟΦΗ έχει ήδη κερδίσει κάτι που του έλειπε για χρόνια:
Δεν συμβιβάζεται με το να μη χάσει. Μπαίνει στο γήπεδο για να κερδίσει.
Και αυτή είναι η νοοτροπία πάνω στην οποία μπορεί να χτιστεί ένας πραγματικά μεγάλος ΟΦΗ.
